Cömertlik, şefkat, merhamet, tevâzu, hoşgörü…İnsanlığın her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyduğu kelimeler. Günümüzde bu kelimeler çerçevesinde bir nebze ışık olma amacıyla Mevlana’yı analım istedik. Gerçi O’nu anlatmaya çalışmak, bir okyanusun içine bir kovayı daldırıp uzaklara taşıdıktan sonra “Alın, Okyanus budur!” demeye benzer.
Tarih bize toplumların kendi geleceklerine ancak kendi kültürleriyle yön verebildiklerini göstermektedir. Yalnızca sağlıklı bir şekilde gelişip serpilen kültürler ayakta durabilmekte, zamanın aşındırmasına karşı koyarak varlıklarını sürdürebilmektedir. Kültürün gelişip yücelmesi ise öncelikle kendi kültürünü tanıyıp sahiplenerek, sonra da özümseyerek mümkün olabilmektedir.
